افرادی که دست به خودکشی زدهاند، به گفته کسانی که با آنها کار کردهاند، بعد از بیدار شدن در بیمارستان چه حسی دارند؟ آیا تلاش برای حفظ یک زندگی درحالی که صاحب آن زندگی تمایلی به حفظش نداشته باشد، نفرتانگیز است؟ آیا میتوانیم تصمیم بگیریم چه زمانی زندگی یک نفر ارزش زیستن دارد؟ من برای چی زندگی میکنم؟ و چطور از یک خودکشی جلوگیری کنیم؟ این هفته در سومین و آخرین قسمت از مبحث «چطور خودکشی نکنیم؟» سعی میکنیم پاسخی برای این پرسشها پیدا کنیم.
این هفته در ادامه نقطهسرخط هفته پیش، بخشهای دیگهای از گزارش «چطور خودکشی نکنیم» رو میشنوید، و در ادامه مبحث خودکشی، سری میزنیم به یک جلسهی آموزشی برای داوطلبین در یکی از مراکز تلفنی پیشگیری از خودکشی. همچنین درباره عواقب پزشکی خودکشی هم صحبت میکنیم.
«حرفزدن دربارهی خودکشی آسان نیست. باور عمومی این است که حتی حرف زدن از خودکشی باعث میشود آدمها به فکرش بیفتند. اما حقیقت این است که صحبت کردن درباره خودکشی اغلب آن را خنثی میکند و نادیده گرفتن آن همیشه راه را برای خودکشیهای بیشتر هموار میسازد.» دقیقاً به همین دلایل، در نقطهسرخط این هفته و دو هفته بعد یادداشتی رو با هم مرور میکنیم با عنوان «چطور خودکشی نکنیم.»
«چگونه میتوانم به والدینم بگویم که گاهی اوقات نیاز به فضا دارم و میخواهم تنها باشم بدون آن که فکر کنند من علاقهای به بودن در کنارشان به عنوان یک خانواده ندارم؟» در نقطهسرخط این هفته، با نگاهی به این سوال (که ممکنه سوال خیلیها باشه)، به مفهوم «فضا» به معنی «خلوت و حریم شخصی» میپردازیم و این مسئله رو از زاویه جامعهشناختی بررسی میکنیم.
این هفته در نقطه سرخط دوتا یادداشت خواهید شنید که اولی عاشقانهایست عجیب از حمید سلیمی و دومی قصهایست نمادین درباره عشق و دوری و حماقت ذاتی بشر
این هفته در نقطهسرخط سه تا یادداشت خواهید شنید. تو یادداشت اول با مرغهای دریایی همراه میشیم تا کمی سبک بشیم، بعد از لا به لای صفحات «طرح عظیم» استیون هاوکینگ به دنبال خدا و آرامش میگردیم و در پایان به یادداشتی میرسیم با عنوان: واو مثل وطن.
از نظر شما زیبایی و جذابیت چه معیارهایی داره؟ آیا زیبایی به سن و جنسیت هم ربط داره؟ به نظر شما زیباترین و جذابترین آدم دنیا کیه؟ و اساسا راز زیبایی و جذابیت به نظر شما چیه؟ اگه دوست دارین از زاویهای کاملا جدید و جالب پاسخ این پرسشها رو بشنوید، نقطهسرخط این هفته رو گوش کنید.
در نقطهسرخط این هفته سه تا یادداشت براتون میخونم از سه نویسنده مختلف، که هرکدوم حال و هوای متفاوتی دارن و در واقع شاید هیچ ارتباطی با هم دیگه نداشته باشن، اما آیا واقعا هیچ ارتباط حسی و محتوایی با هم ندارن؟
نقطهسرخطِ این هفته با همیشه کمی فرق داره. امروز میخوام باهاتون حرف بزنم: چندتا نکته مهم هست که باید بهتون بگم، به سوالات و کامنتهاتون میخوام جواب بدم، چند تا خواهش ازتون دارم و همچنین میخوام چند تا از پادکستهای دیگه رو بهتون معرفی کنم که اگه دوس داشتید اونا رو هم گوش کنید.
این هفته، در ادامه نقطهسرخط هفته پیش، یادداشت «ناظر جرم، شریک جرم است» رو پی میگیریم و به سرانجام میرسونیم، و با بررسی تاریخی نژادپرستی علیه سیاهپوستان امریکا و نژادپرستی آلمان نازی علیه یهودیان، به تأثیر ناظران خاموش در این دو برحه زمانی میپردازیم و در این بین احساسات قربانیان و ناظران رو هم بررسی میکنیم.