در مورد راننده فورد هم هیچ نکته خاصی وجود نداشت که جلب توجه کنه. یه مرد بیست و خورده ای ساله با صورت تپل پف کرده، جثه معمولی، صورت شش تیغ و موهای کوتاه موج دار که یه ژاکت و شلوار جین پوشیده بود. گاهی یه لبخند مونالیزایی روی صورتش نقش می بست. قیافه اش زنونه و همونقدر مهربون به نظر می رسید، یا شاید بچگونه و همونقدر بی فکر و احمقانه. اما چیزی نبود که نیازمند نگاه دوم باشه، تقریبن نامرئی بود. اما در واقعیت خیلی چیزها بود که راننده فورد رو از تمام مردمی که از آخر هفته شون لذت می بردن کاملن متفاوت می کرداین اپیزود با حمایت مالی ویوزیک به شما تقدیم میشه. یک شبک...